افشاريه ( 1148 - 1218 ه . ق ) استراباد در اين عهد بنيانگذار اين سلسله نادرقلى ( 1148 - 1160 ه . ق ) از طايفه قرخلوى ايل افشار بود كه در ابيورد سكونت داشتند . وى در عنفوان جوانى به خدمت حاكم ابيورد درآمد سپس چند صباحى بعد حكومت همين ناحيه را نيز به عهده گرفت . آفتاب اقبال او زمانى درخشيدن آغاز كرد كه افاغنه به سوى پايتخت ايران هجوم آوردند و شاه طهماسب دوم صفوى دست يارى بسوى نادر دراز كرد . وى توانست در نقش يك سردار شجاع طى سه نبرد سنگين افغانها را نه تنها از پايتخت ، بلكه از سراسر ايران بيرون براند . آنگاه در طى يك اجلاس 20000 نفره از مجموع ريش‌سفيدان و خانهاى بزرگ قبايل در دشت مغان ، حكومت ايران نيز در يد قدرتش قرار گرفت . 22 نادر به منطقه استراباد توجه و حساسيت زيادى داشت ، حتى قبل از به پادشاهى رسيدن بين سالهاى 1140 تا 1143 ه ، دوبار به اين ناحيه لشكر كشيد و تراكمه يموت ، گوكلان و نيز مدعيان بومى براى كسب قدرت را سركوب كرد . بعلاوه يكى از ايلات بزرگ و رقيب او يعنى قاجارها ( اشاقه‌باشها و يوخارىباشها ) در ناحيه استراباد سكونت داشتند . 23 محمد حسن قاجار كسى كه پدرش يعنى فتحعلى خان بنابر شايعات ، با توطئه نادر در تاريخ جمعه 12 محرم 1139 ه و در مشهد بقتل رسيده بود ، 24 اينك رهرو پدر گشته و در استراباد با همراهى تعدادى از سران ايل قاجار دست به شورش زده بودند . همين امر سبب گشت تا نادر بار ديگر راهى استراباد شود . به نوشته محمد كاظم مروى مورخ آن عصر : « . . .